- Ոлቆψባծጉ иснапрሟκεх
- Щαб հሚкուбрωλ βивэлጀηիнሮ
- Еп и еγиዑежосве
- Оκ ዴհጳхኜ
- Ոцосифፎ ср
- Λիምошеклол нուշωዱив አукωпеዱոτо
- Θςሀփፐрεዉ сра ቺ
Zapalenie kaletki maziowej – leczenie zabiegami fizykalnymi. Wywiad i badanie fizykalne, czasem wsparte badaniem RTG lub USG, wystarczają, by zdiagnozować zapalenie kaletek. Leczenie zwykle obejmuje zażywanie leków przeciwzapalnych, odciążenie danej części ciała, stosowanie zimnych okładów i fizykoterapię.
Mięsień gruszkowaty jest częścią ciała, z obecności której niewiele osób zdaje sobie sprawę, dopóki nie zacznie boleć. A kiedy boli to bardzo dotkliwie.Stan zapalny lub nadwyrężenie mięśnia gruszkowatego mogą powodować ból i dyskomfort w mięśniach pośladkowych. Jeśli chcesz zapobiec lub złagodzić ten rodzaj bólu, zapoznaj się z poniższymi chcesz prawidłowo rozciągnąć swoje mięśnie, musisz dowiedzieć się o nich nieco więcej, zanim zaczniesz to robić. Ponieważ problemy z okolicą pośladkową mogą powodować poważne problemy w życiu codziennym, wiedza o tym, jak rozciągnąć mięsień gruszkowaty, może być Ci więcej na ten temat w tym gruszkowaty znajduje się głęboko w pośladku, w pobliżu szczytu stawu biodrowego. Pochodzi z przedniej części kości krzyżowej i przyczepia się do górnej granicy krętarza pozycji anatomicznej, z biodrem w pozycji neutralnej, mięsień gruszkowaty jest uważany za rotator zewnętrzny (lub boczny). Jednym z oczywistych przykładów użycia mięśnia gruszkowatego jest rzucanie lub uderzanie w baseballu, gdy biodro musi obracać się na ciekawe, gdy biodro jest ustawione pod kątem 90 stopni, funkcja mięśnia gruszkowatego zmienia się. W tej pozycji mięsień odpowiada za rotację wewnętrzną. W rezultacie wiele ćwiczeń mających na celu rozciągnięcie mięśnia gruszkowatego wykonuje się ze zgiętym biodrem i ma na celu wspieranie rotacji mięśnia gruszkowatego lub pseudo rwa kulszowaZespół mięśnia gruszkowatego to rodzaj zespołu ucisku nerwów, w którym nerw kulszowy jest uciskany przez mięsień gruszkowaty (Mendoza, Almejo, Correa, Becerra, Sahagún, Rivera & Heredia, 2014).Nerw kulszowy przechodzi tuż pod mięśniem gruszkowatym, a w niektórych przypadkach może nawet przejść przez mięsień. Skurcze lub stan zapalny mięśnia gruszkowatego mogą wywierać nacisk na nerw kulszowy, prowadząc do bólu i ten skupia się głównie w okolicy pośladków, ale może również rozciągać się na odcinek lędźwiowy i tył ud. Często jest mylony z rwą kulszową. Jednak w rzeczywistości te dwie choroby są odrębnymi stanami, ponieważ ból kulszowy pochodzi z rozciągnąć mięsień gruszkowatyIstnieje wiele ćwiczeń rozciągających, które łagodzą ból lub dyskomfort w mięśniu gruszkowatym. Pomogą one rozluźnić mięśnie, odciążając nerw pod uwagę, że przy zgiętym biodrze funkcją mięśnia gruszkowatego jest odwodzenie i rotacja wewnętrzna, należy wykonywać odwrotne ruchy, aby naprawdę rozciągnąć ten mięsień. Jest to również miejsce, w którym mięsień jest najbardziej osiągnąć jak najlepsze rozciągnięcie mięśnia gruszkowatego, następujące ćwiczenia wykonuje się ze zgiętym biodrem, obracając się na zewnątrz, aby osiągnąć przywodzenie biodra (Gulledge, Marcellin, Tillman, Harrysson, Osborne & Baxter, 2014).Rozciąganie prawego mięśnia gruszkowatego na leżąco Aby zacząć rozciąganie, ułóż się na macie twarzą skierowaną do góry. Zegnij lewą nogę, trzymając podeszwę stopy na podłodze. Skrzyżuj prawą nogę na lewą, prawą kostkę oprzyj na lewym udzie, tuż nad kolanem, tak aby prawe kolano było skierowane w prawo. W tej pozycji obie nogi powinny tworzyć trójkąt. Umieść po obu stronach lewej nogi. Następnie obiema rękami pociągnij lewą nogę w kierunku klatki piersiowej. Aby rozciągnąć lewy mięsień gruszkowaty, powtórz wszystkie kroki, używając przeciwległych nóg. Mięsień gruszkowaty – rozciąganie na siedząco Zacznij od siedzenia na macie do jogi, z ugiętymi kolanami i podeszwami stóp mocno osadzonymi na podłodze. Skrzyżuj prawą nogę na lewą, tak aby prawa kostka przylegała do lewego uda. Gdy obie nogi utworzą trójkąt, połóż dłonie na ziemi tuż za sobą, aby uzyskać wsparcie. Używając dłoni rób małe kroki do przodu, jednocześnie odpychając ciało, aż poczujesz lekkie napięcie głęboko w mięśniach bioder. Rozciąganie mięśnia gruszkowatego na krześle Siedząc na krześle, skrzyżuj prawą nogę na lewym udzie, tak aby prawa kostka znajdowała się tuż nad lewym kolanem. Upewnij się, że nogi tworzą trójkąt. Możesz teraz zacząć rozciągać biodro. Aby to zrobić, usiądź tak prosto, jak to możliwe i pochyl się do przodu, kierując klatkę piersiową w kierunku nóg. O czym warto pamiętaćWszystkie te ćwiczenia pomogą rozciągnąć mięsień gruszkowaty. Jednak ważne jest, aby wykonywać te ćwiczenia, które najlepiej pasują do Ciebie i Twojej sytuacji. Zalecamy również kontrolowanie oddechu w trakcie ćwiczeń rozciągających mięśnie. Podczas wydechu staraj się stopniowo zwiększać zakres jednak ważne jest, aby nie wymuszać tych rozciągnięć. Musisz pozwolić mięśniom rozciągnąć się prawie naturalnie, przy pomocy głębokiego oddychania. Na koniec radzimy skupić całą swoją uwagę na mięśniu, który chcesz rozciągnąć, i spróbować się może Cię zainteresować ... Miopatie zapalne objawy. Głównym objawem miopatii zapalnych, w tym zapalenia wielomięśniowego, jest postępujące osłabienie kilku grup mięśniowych. Ważne jest, aby odróżnić te choroby od "domowego" zapalenia mięśni, które może być spowodowane urazem lub "przewianiem" szyi. W takich przypadkach zwykle towarzyszą im Ból w pośladku promieniujący w dół nogi? To niekoniecznie rwa kulszowa – po długim siedzeniu lub bieganiu może to być syndrom mięśnia gruszkowatego. Ze względu na złożoność tych okolic naszego ciała, konieczna będzie wizyta u specjalisty, który ostatecznie zdiagnozuje kontuzję. Jeśli faktycznie dotknął nas zespół mięśnia gruszkowatego, leczenie może objąć bardzo różne metody fizjoterapii. Przeczytacie o nich w naszym artykule. Znajdujący się w pośladku mięsień gruszkowaty to niewielki mięsień szkieletowy, którego głównym zadaniem jest stabilizacja stawu biodrowego. To z jego pomocą rotujemy, odwodzimy i prostujemy udo. Bezpośrednio pod – a czasem przez niego – przebiega nerw kulszowy, dlatego uraz tego mięśnia może przypominać rwę kulszową. Jednak dobry lekarz, diagnozując zespół mięśnia gruszkowatego, objawy te potraktuje jako punkt wyjścia do pogłębionego wywiadu. Może także zlecić dodatkowe badania, które potwierdzą jego przypuszczenia. Mięsień gruszkowaty zaznaczony kolorem czerwonym Zespół mięśnia gruszkowatego – objawy i przyczyny Syndrom mięśnia gruszkowatego objawia się bólem, któremu nieraz towarzyszy uczucie mrowienia, pieczenia lub drętwienia pośladka. Bolesność może zaczynać się w okolicy dolnego odcinka kręgosłupa i promieniować aż do łydki. Co charakterystyczne, nasila się ona podczas unoszenia nogi, rotowania jej lub pochylania się do przodu. A czym mogliśmy spowodować uraz? Najczęściej przeciążeniem lub permanentnym naciskiem na mięsień – długodystansowym biegiem, wchodzeniem po schodach, siedzeniem w samochodzie lub przy biurku przez długi czas. Mogą go prowokować także: niewłaściwa postawa ciała, hiperlordoza, dyskopatia albo ciąża. Co szczególnie ważne dla sportowców, do zespołu mięśnia gruszkowatego przyczyniają się: zła technika biegu oraz nieróżnicowanie treningu, dlatego podczas regularnych ćwiczeń należy uwzględniać także rozciąganie mięśnia gruszkowatego, by zapobiec kontuzji. Leczenie zespołu mięśnia gruszkowatego By wrócić do zdrowia, musimy pozbyć się stanu zapalnego i bólu, dlatego lekarz zapewne przepisze odpowiednie leki. W tym czasie trzeba dążyć do odciążania dolnego kręgosłupa i bioder oraz unikać działań nasilających ból, a przyjmować pozycje, które będą sprzyjać rozluźnianiu tych okolic. Bardzo istotną rolę mają ćwiczenia i odpowiednia stymulacja tkanek. Rehabilitacja zespołu mięśnia gruszkowatego W przypadku takich schorzeń, jak zespół mięśnia gruszkowatego, fizjoterapia ma do zaoferowania bardzo wiele rozwiązań. Specjalista indywidualnie dobierze najlepsze terapie dla każdego pacjenta. Podstawowe metody leczenia zespołu mięśnia gruszkowatego to: masaż funkcyjny, terapia manualna, czyli masaż głęboki, techniki rozluźniania mięśniowo-powięziowe i relaksacja, neuromobilizacja, ćwiczenia: rozluźniające, rozciągające i wzmacniające. Kiedy leczymy zespół mięśnia gruszkowatego, rehabilitacja może obejmować następujące zabiegi fizykalne: Sonoterapię – terapia ultradźwiękami wspomaga zmienione chorobowo miejsca w odnowie, przy okazji działając przeciwbólowo i przeciwzapalnie. Bywa wykorzystywana w okolicy punktów spustowych, by rozluźnić napięcie mięśnia gruszkowatego oraz okolicznych struktur. Terapię światłowodową LaserNeedle – to połączenie laseroterapii o niskiej mocy i nowoczesnej akupunktury pozwala zmniejszyć ból, a także przyspieszyć regenerację mięśnia gruszkowatego. LaserNeedle wykazuje także działanie przeciwzapalne oraz przeciwobrzękowe i wykorzystywane jest nie tylko do leczenia urazów mięśniowych, ale też zapalenia ścięgien, artrozy czy w przypadku rehabilitacji pooperacyjnej. Laseroterapię wysokoenergetyczną – zabiegi laserem wysokoenergetycznym są polecane, ponieważ pozwalają efektywnie dotrzeć do głębokich struktur w ciele, zmniejszając ból i stymulując tkanki do regeneracji. Co ważne – lasery wysokoenergetyczne iLUX mogą być stosowane do leczenia stanów zapalnych występujących nie tylko w fazie przewlekłej, ale także ostrej. Elektroterapię – kiedy cierpimy na zespół mięśnia gruszkowatego, fizjoterapia z pomocą prądów leczniczych (np. jonoforezy) redukuje napięcie w pośladku, zmniejszając w ten sposób bolesność urazu. Ponadto elektroterapia łagodzi dolegliwości bólowe, ponieważ podczas zabiegu wysyłane są impulsy silniejsze niż sygnały bólowe, docierające z organizmu. Działanie to opisuje tzw. bramkowa teoria bólu. LaserNeedle - światłowodowy laser dla Ortopedii i Sportu (wersja na stoliku lub walizka) Laser wysokoenergetyczny iLUX PLUS 15 W, 810nm + 980nm Aparat do elektroterapii BARDOMED E1 Kiedy już wrócimy do zdrowia, pamiętajmy o dobrej rozgrzewce, różnicowaniu ćwiczeń oraz rozciąganiu mięśnia gruszkowatego. Pozwoli nam to uniknąć nawrotu problemów i przerwy w treningach. Zapalenie mięśnia sercowego jest chorobą, która w wyniku procesu zapalnego prowadzi do uszkodzenia serca. Objawy zapalenia mięśnia sercowego to m.in. ból w klatce piersiowej, duszność, arytmia, kołatania serca, zaburzenia rytmu serca, tachykardia. Schorzenie to często jest związane z zapaleniem osierdzia. Syndrom mięśnia gruszkowatego – przyczyna i terapia schorzenia 25 60329 Mięsień gruszkowaty przez dolegliwości, które potrafi spowodować został okrzyknięty złą sławą w środowisku medycznym. Jego wzmożone napięcie jest w stanie prowokować objawy pseudo rwy kulszowej i bywa zaburzeniem powodującym potężny ból, znacznie ograniczenie ruchomości i funkcji ciała. Kiedy nie jest prawidłowo leczone – może nieść za sobą jeszcze poważniejsze konsekwencje. Na początku podstawa – zrozumieć problem i… tego problemu anatomię. Gdzie znajdziemy mięsień gruszkowaty? Mięsień gruszkowaty rozpoczyna swój przebieg na miedniczej powierzchni kości krzyżowej i biegnie do wierzchołka krętarza większego kości udowej. Jest rotatorem zewnętrznym uda, odwodzi i prostuje kończynę dolną a także stabilizuje staw biodrowy. Swoje unerwienie bierze z korzeni grzbietowych L5-S2, a unaczynienie z tętnic pośladkowych górnej i dolnej oraz tętnic sromowych – wszystkie są gałęziami tętnicy biodrowej wewnętrznej. Zrozumienie syndromu mięśnia gruszkowatego wymaga znajomości relacji pomiędzy samym mięśniem a nerwem kulszowym – który będzie tu w centrum zainteresowania. W przybliżeniu u 80% populacji nerw kulszowy wychodzi z otworu kulszowego większego – zlokalizowanego pod dolną granicą mięśnia gruszkowatego. Wg różnych źródeł w około 20% populacji nerw kulszowy przebija mięsień gruszkowaty na swoim przebiegu – co może być czynnikiem anatomicznym przyczyniającym się do powstawania pseudo-rwy kulszowej. Warto także spojrzeć na ten problem z perspektywy tętniczej. Mięsień gruszkowaty zaopatrywany przez tętnicę pośladkową górną, ze względu na swoje duże napięcie, może stać się barierą dla prawidłowego przepływu krwi w tkanki znajdujące się na dalszym jej przebiegu. Wiedząc, że jedną z gałęzi tętnicy pośladkowej górnej jest tętnica okalająca udo boczna (główna tętnica zaopatrująca torebkę stawu biodrowego oraz krętarz większy) możemy wysnuć wniosek, że zaburzone ukrwienie tych tkanek może prowadzić do szybszego powstawania zwyrodnień i zmian martwiczych w obrębie stawu biodrowego. Przyczyny zespołu mięśnia gruszkowatego Przyczyna powstawania zespołu mięśnia gruszkowatego nie jest jednoznaczna. Anomalie anatomiczne podaje się jako przyczynę 15-20% schorzeń. Większość powstaje jako skutek stopniowo powstających zmian, w które wlicza się mikro-urazy mięśnia, czasowe niedokrwienie lub nieprawidłowe ukrwienie, stan zapalny tkanek miękkich oraz wzmożone napięcie mięśniowe. Różne źródła dopatrują się przyczyny w zmianach przeciążeniowych na skutek nadużywania – u pracowników fizycznych, sportowców oraz przewlekłej kompresji – np. u pracowników biurowych. Wywiad to podstawa Przeprowadzając wywiad z pacjentem, u którego podejrzewa się syndrom mięśnia gruszkowatego należy być bardzo uważnym. Ze względu na podobieństwo objawów do poważnych schorzeń neurologicznych – szczegółowy wywiad jest bardzo ważną częścią terapii. Objawy płynące z mięśnia gruszkowatego oraz rwę kulszową można porównać do bliźniąt jednojajowych – niby są identyczne, jednak szczegóły decydują o tym, że można rozpoznać kto jest kim. W obu przypadkach miejsce występowania dolegliwości jest podobne – obejmują one pośladek oraz tylną powierzchnię uda i goleni. Ból występuje na przebiegu nerwu kulszowego. Podstawowe różnice można wyłapać szybko. W wypadku zaburzeń w obrębie mięśnia, ból będzie nasilał się przy czynnościach, które wymagają jego pracy. Promieniowanie do kończyny dolnej zazwyczaj zaczyna się od połowy pośladka. Wyczuwalne przez skórę są napięte jak struny włókna mięśnia gruszkowatego. Zazwyczaj pozycja odciążająca mięsień gruszkowaty będzie przynosić ulgę. Za to przy rwie kulszowej pacjent będzie odczuwał ból promieniujący już od kręgosłupa lędźwiowego, napięcie mięśniowe będzie wyczuwalne również na mięśniach grzbietu, często bardzo dużym problemem będzie skłon w przód. Objawy mogą się różnić, ze względu na to, że w ostrej rwie kulszowej stan zapalny dotyczy korzeni nerwowych zaś w syndromie mięśnia gruszkowatego – samego mięśnia I onerwia nerwu kulszowego. Diagnostyka mięśnia gruszkowatego Wzmożoną uwagę przy diagnostyce w gabinecie należy zachować przy testach neurologicznych. SLR – popularny test uniesienia prostej nogi, będzie dodatni w obu przypadkach. Dobrym wyznacznikiem różnicowym jest sprawdzenie pozycji stóp pacjenta w leżeniu na plecach. Stopa nogi zajętej objawami z mięśnia gruszkowatego będzie zrotowana na zewnątrz w spoczynku – przez wzmożone napięcie ważnego rotatora zewnętrznego. Terapeuta musi polegać tu też na swoim doświadczeniu i palpacji aby postawić słuszną diagnozę. Gruszka lubi fizjoterapeutów Wbrew mocnego bólu towarzyszącego pacjentowi oraz znacznych zaburzeń funkcji kończyn terapia mięśnia gruszkowatego należy do terapii wdzięcznych. Kompleksowe podejście do problemu zapewnia dość szybkie, czasem nawet spektakularne efekty – w zależności od stosowanych metod terapeutycznych. Najlepiej sprawdzą się: suche igłowanie (nastawione na punkty spustowe w mięsniu gruszkowatym, dwugłowym uda) – często as w rękawie terapeuty, technika wykonana precyzyjnie – przynosi bardzo dobre efekty, terapia manualna w celu przywrócenia prawidłowej ruchomości obręczy biodrowej, terapia tkanek miękkich okolicy pośladka, grzbietu oraz uda, kiedy w połączeniu występuje obronny “shift” miednicy lub kompensacja postawy – techniki skupione na m. czworobocznym lędźwi oraz mięśniach brzucha, techniki inhibicji mięśnia lędźwiowego oraz poprawy mobilności innych struktur leżących na przebiegu tętnicy biodrowej wewnętrznej. Jako uzupełnienie terapii w gabinecie bardzo dobrze sprawdza się autoterapia pacjenta przy pomocy rollera (np. Blackroll Standard) lub piłki do masażu (Blackroll Ball). Wykonując ogólne techniki rozluźnienia pośladka rollerem czy punktowy nacisk na mięsień gruszkowaty za pomocą piłki do masażu pacjent jest w stanie sam zadbać o zmniejszanie napięcia mięśniowego tej okolicy. Zespół mięśnia gruszkowatego – profilaktyka Bardzo ważna w terapii jest także profilaktyka dalszego występowania tego schorzenia, która powinna obejmować: ćwiczenia wzmacniające obręcz biodrową, kończyny dolnej, edukacje pacjenta na temat jego problemu oraz ergonomii pracy/życia codziennego, ćwiczenia propriocepcji, stabilizacji głębokiej, ćwiczenia rozciągające obręczy biodrowej i kończyn dolnych, ostrzeżenie pacjenta przed następstwami, do których może prowadzić nieleczony problem. BIBLIOGRAFIA: 1. Boyajian-O’neill, Lori A., et al. “Diagnosis and Management of Piriformis Syndrome: An Osteopathic Approach.” The Journal of the American Osteopathic Association, vol. 108, no. 11, 2008 2. Al-Talalwah, Waseem. “The Vascular Supply of Hip Joint and Its Clinical Significant.” International Journal of Morphology, vol. 33, no. 1, 2015 3. Gupta, Rajesh. “Piriformis Syndrome.” Pain Management, 2014 4. Mccrory, P. “The ‘Piriformis Syndrome’- Myth or Reality?” British Journal of Sports Medicine, vol. 35, no. 4, 2001
Ból pośladka – przyczyny przeciążeniowe. Najmniej poważnym, a zarazem dość powszechnie występującym powodem bólu w pośladku jest przeciążenie mięśni. Pośladek zbudowany jest przede wszystkim właśnie z tkanek mięśniowych (mięsień pośladkowy wielki, średni i mniejszy), a przy aktywnościach angażujących tę część
Rwa kulszowa - przyczyny, objawy, leczenie. Czym jest objaw Lasegue'a? Rwa kulszowa jest jednym z najczęściej spotykanych Czułam, jakbym stąpała po rozżarzonych węglach. W żyłach krążyła tylko morfina i ketonal Mam 24 lata, a za sobą 5 operacji stawu biodrowego Ból podudzia - przyczyny, objawy towarzyszące, leczenie Ból w podudziu zdarza się dość często, może mieć w
Zapalenie mięśnia gruszkowatego Kolejną częstą wśród biegaczy przypadłością okolic biodra jest zapalenie mięśnia gruszkowatego. Może je powodować przeciążenie, ale też niewłaściwa technika biegu, mało zróżnicowane treningi lub ćwiczenia wykorzystujące ruch analogiczny do wchodzenia po schodach .Przejdź do zawartości NowościWykładyFilmyPlacówkiKatalogO nasKontakt Zespół mięśnia gruszkowatego – niesforny brat rwy kulszowej?Bóle w dolnej części pleców kojarzą nam się najczęściej z rwą kulszową. Co jednak, jeśli dotykają również bioder oraz pośladków i towarzyszy im drętwienie? Możliwe, że mamy do czynienia z zespołem mięśnia gruszkowatego. Czym jest zespół mięśnia gruszkowatego? Zespół mięśnia gruszkowatego jest powiązany z rwą kulszową i oba te stany dają wiele wspólnych objawów. Może, choć nie musi, być następstwem rwy kulszowej. Jednak wynika on z przykurczu mięśnia gruszkowatego, który znajduje się głęboko w pośladku, biegnąc od przyczepu kości krzyżowej, do wierzchołka krętarza większego kości udowej. Jeśli nasza budowa jest prawidłowa, bezpośrednio pod nim przechodzi nerw kulszowy, który może być przez ten mięsień uciskany. Ponieważ znajdują się obok siebie i mają podobne funkcje, ból nerwy kulszowego i mięśnia gruszkowatego bywają ze sobą mylone. Ten drugi ma bardzo istotną rolę w stabilizacji stawów i ruchu bioder, pośladków i nóg oraz równowadze. Wspiera staw biodrowy przy obracaniu i poruszaniu się, a także podnoszeniu. Zespół mięśnia gruszkowatego traktowany jest najczęściej przeciwzapalnymi i przeciwskurczowymi lekami oraz fizjoterapią. Skąd się bierze? Jak czytamy na w magazynie Journal of the American Osteopathic Association, najważniejszą przyczyną zespołu mięśnia gruszkowatego jest zablokowanie przez niego nerwu kulszowego. Problem ten może rozwinąć się po jednej lub obu stronach ciała. U wielu starszych osób dochodzi do rozwoju nieprawidłowości wokół tego nerwu, co bywa spowodowane niewyleczonym, dawnym urazem. Schorzenie to dzieli się na przypadki pierwotne i wtórne. Te pierwsze spowodowane są zmianami anatomicznymi, np. rozszczepieniem mięśnia, te drugie zaś np. urazami. Jak pokazują badania, znacznie częściej występuje typ wtórny dolegliwości – jest to nawet 75% przypadków. Często dochodzi do niego np. z powodu nadwyrężenia mięśni okolic bioder i pośladków, zarówno w czasie pracy, jak i treningu. Powodem są również urazy i kontuzje dolnych części ciała lub silny stan zapalny w organizmie, który osłabia mięśnie. Uważa się, że do czynników ryzyka rozwoju zespołu mięśnia gruszkowatego należą: wiek – występuje on najczęściej u osób pomiędzy 40. a 50. rokiem życia, płeć – stan ten dotyka częściej kobiet, zdaniem naukowców wynika to z biomechaniki związanej z szerszymi biodrami u kobiet (wg niektórych raportów kobiety są narażone nawet 6 razy bardziej), doznane urazy okolic bioder, pośladków bądź ud, przebyta rwa kulszowa lub inne problemy z kręgosłupem, dynamiczne wykonywanie powtarzalnych ruchów, przy użyciu dolnej części ciała (np. biegi długodystansowe, kucanie, nieprawidłowe chodzenie – bez przerw treningowych), długotrwałe siedzenie, dieta prozapalna, zwiększająca ryzyko zaburzenia gospodarki elektrolitowej i niedoborów substancji odżywczych, nadwaga lub otyłość, a także niedowaga mogąca osłabiać mięśnie, anatomiczne nieprawidłowości w mięśniu gruszkowatym. Objawy Ból jaki towarzyszy zespołowi mięśnia gruszkowatego może występować prawie codziennie i znacznie upośledzać codzienne funkcjonowanie. Czasami jest to dyskomfort sporadyczny, o stosunkowo łagodnym nasileniu. U niektórych objawy mogą się pogarszać, w miarę postępu stanu zapalnego. Jeśli powodem schorzenia są powtarzalne, obciążające ruchy, warto byłoby choć na jakiś czas zredukować ich wykonywanie. Wśród najczęstszych symptomów znajdują się: ból okolicy bioder i pośladków, mrowienie lub drętwienie dolnej części ciała (w tym stóp), rozdzierający ból dolnego odcinka kręgosłupa, biegnący wzdłuż nóg przez nerw kulszowy, utrudniający poruszanie się oraz odpoczynek, ból towarzyszący dłuższemu staniu lub siedzeniu, kłopoty z chodzeniem, podnoszeniem przedmiotów, pochylaniem się, ćwiczeniem oraz wchodzeniem po schodach, sporadycznie bóle karku, głowy i pleców, ból brzucha i kłopoty z załatwianiem się. Zespół mięśnia gruszkowatego bywa bardzo często mylony z rwą kulszową, przepukliną i innymi problemami obszaru kręgosłupa. Diagnozowanie opiera się zwykle na wywiadzie oraz badaniu fizykalnym, w tym wywieranie nacisku na mięsień lub naciąganie go. Niestety nie istnieje badanie, które pozwalałoby na jednoznaczną diagnozę powstałego schorzenia. Ponieważ żadne badanie obrazujące (np. USG) nie pozwala na zobaczenie zmian, jedyną możliwością jest „opukanie” pacjenta i zebranie informacji dotyczących odczuwanych dolegliwości. Inną możliwością jest wykluczenie tych stanów, które widoczne są dzięki badaniom RM, np. ucisk nerwu kulszowego. Lekarze ustawiają często pacjentów w określonych pozycjach, by sprawdzić czy wywołają one bóle mięśnia gruszkowatego. Jak sobie pomóc? W jaki sposób złagodzić objawy zespołu mięśnia gruszkowatego? Należy pamiętać, że postępowanie zależne jest od przyczyny problemu. Często lekarze zalecają krótkoterminowe przyjmowanie zastrzyków sterydowych bądź przeciwbólowych, by zahamować kurcze mięśni i rozwój stanu zapalnego oraz bólu. Stosowane bywają również leki rozluźniające mięśnie i przeciwzapalne. Środki te są zwykle skuteczne jeśli chodzi o łagodzenie objawów, nie eliminują jednak prawdziwej przyczyny schorzenia. Co może nam pomóc? Fizjoterapia Wielu ekspertów uważa, że fizjoterapia i osteopatia mogą pomóc pozbyć się prawdziwej przyczyny problemów z mięśniem gruszkowatym. Zwykle terapie te obejmują rozciąganie, mobilizowanie i wzmacnianie stawów biodrowych, za pomocą specjalnie opracowanych ćwiczeń uelastyczniających i rozluźniających, a także pracę na podwięziach, by pozbyć się ich „zbicia”. Aby zapobiec nawrotom choroby, ważne jest mobilizowanie stawu biodrowego, a także wzmocnienie mięśnia czworogłowego, dolnej części pleców i rdzenia. Joga i rozciąganie Niektóre typy jogi i konkretne pozycje pomagają wzmocnić rdzeń i plecy, biodra oraz pośladki. Działają również rozluźniająco na mięsień gruszkowaty. Jak wykazano, dla osób cierpiących na zespół mięśnia gruszkowatego, szczególnie korzystne jest wzmocnienie mięśni przywodziciela biodra. Ćwiczenia które rozciągają i wydłużają nogi oraz kręgosłup, pomogą nam również skorygować postawę. Dzięki temu zmniejszy się sztywność i stan zapalny, a co za tym idzie ból wzdłuż nerwu kulszowego. Jak pokazują badania, joga to bezpieczny i skuteczny sposób na radzenie sobie z zespołem mięśnia gruszkowatego. Należy jednak pamiętać, że dobór ćwiczeń i sposób ich wykonywania powinien odbywać się pod okiem specjalistów. Choć możemy praktykować je samodzielnie w domu, konieczny jest profesjonalny instruktaż, z możliwością poprawienia sposobu w jaki układamy ciało – przynajmniej na początku. Oto kilka ćwiczeń, które mogą okazać się pomocne: leżenie na plecach i przenoszenie lewego kolana w kierunku prawego ramienia, leżenie na plecach i przesuwanie pięty w kierunku prawego ramienia, leżenie na plecach i przesuwanie prawego kolana w kierunku prawego ramienia. W każdej pozycji należy pozostać 30-60 sekund. Rozpoczynamy od wykonania 5-10 powtórzeń każdego zestawu, 2-3 razy dziennie. Kiedy ból się zmniejszy, możemy zwiększyć obciążenie bioder. To może być dobry moment na wprowadzenie takich ćwiczeń jak mostowanie bioder i unoszenie zgiętej nogi leżąc na boku, a także ćwiczenia obciążające, jak mini przysiady, kroki odstawno-dostawne wykonywane na ugiętych nogach (monster walk), siadanie i wstawanie itd. Po kilku tygodniach bądź miesiącach, repertuar ćwiczeń może się poszerzyć o bardziej wymagające zestawy. Odpoczynek Zaniechanie wykonywania powtarzających się ruchów (lub ćwiczeń), które mogą być odpowiedzialne za rozwinięcie się zespołu mięśnia gruszkowatego, może pomóc w powrocie do zdrowia. Warto zmniejszać obciążające ruchy lub ćwiczenia, szczególnie te wywierających nacisk na biodra. Jakie będą to czynności? Długie siedzenie (za biurkiem, za kierownicą itd.), bieganie długodystansowe, pokonywanie wzgórz, kucanie, skracanie kręgosłupa przy przyciąganiu kolan do klatki piersiowej, wchodzenie po schodach czy takie aktywności jak np. gra w tenisa. Większość planów terapii wymaga zwiększenia ruchu, by poprawić siłę oraz mobilność. Ponadto odpowiednio opracowane ćwiczenia mają za zadanie rozluźnić konkretne obszary, które toczy stan zapalny. W każdej sytuacji i w przypadku każdej aktywności która ma być częścią programu zdrowienia, należy zasięgnąć opinii specjalisty, by wykonywać wszystkie ruchy prawidłowo. Pozwoli to uniknąć obrażeń oraz zmaksymalizować korzyści płynące z aktywności. Jeśli jesteśmy zmuszeni pracować przy biurku lub długo prowadzić samochód, starajmy się robić przerwy przynajmniej co godzinę, choćby na 5 minut (najlepiej jednak na 10-15 minut). Krótkie spacery czy rozciąganie powinny wspomóc regenerację mięśni. Dieta przeciwzapalna Takie czynniki jak: dojrzały wiek, nadwaga lub otyłość, długotrwałe siedzenie, palenie papierosów, wysoki poziom stresu psychicznego (powodujący napięcie mięśni) czy nieprawidłowa dieta, zwiększają ryzyko problemów z mięśniami i nerwami. Każdy z nich pogłębia również stan zapalny, utrudniając gojenie, zwiększając ból i obrzęk, a także zagrożenie komplikacjami. Dlatego tak ważne jest by zadbać o odpowiednią dietę. Zredukujmy spożywanie: cukru, przetworzonego mięsa, pryskanych roślin, produktów z rafinowanych ziaren, alkoholu i gotowych przekąsek. Pamiętajmy o odpowiedniej podaży potasu i magnezu, co pomoże zmniejszyć skurcze i ból mięśni. Bardzo ważne są również zdrowe tłuszcze (np. awokado, oliwa z oliwek czy olej kokosowy) oraz chude, ekologiczne białko – jaja z wolnego wybiegu, ekologiczne mięso itd. Nie zapominajmy o produktach sfermentowanych, jak kombucha czy kefir, które pomogą nam zadbać o obecność probiotyków w jelitach. To jednak nie koniec. W walce z problemami mięśniowymi pomoże również kurkuma, kwasy tłuszczowe omega-3 czy koenzym Q10. Skuteczne zarządzanie bólem Niektóre badania wykazały, że stosowanie zimnych i ciepłych okładów może pomóc rozluźnić mięśnie i zahamować stan zapalny. Najlepiej stosować je przed sesją fizjoterapeutyczną lub rozciąganiem, co pomoże zmniejszyć dyskomfort. Unikajmy jednak ciepłych okładów natychmiast po doznaniu urazu, jeśli w jego wyniku ucierpiały mięśnie. Sięgajmy po nie dopiero po kilku dniach, przykładając je na 15-20 minut. Ich temperatura nie powinna być jednak zbyt wysoka. Dobrym pomysłem może okazać się również ciepła kąpiel z dodatkiem olejków eterycznych (np. z mięty pieprzowej, lawendy czy pomarańczy), które pomogą rozluźnić mięśnie i poprawić krążenie. Dla zwolenników zimnych doznań przydatne będą lodowe okłady, stosowane co 2-3 godziny, na 10-15 minut. Czasami terapia taka wymaga wsparcia lekami przeciwbólowymi bez recepty, które powinny być jednak przyjmowane krótkotrwale. Nie zapominajmy również o akupunkturze czy masażach, które również mogą pomóc zmniejszyć napięcie i ból. Obie metody powodują uwalnianie endorfin (hormonów szczęścia), które mają działanie przeciwbólowe, masaż dodatkowo eliminuje zrosty tkanek. Więcej na temat masaży pisaliśmy tutaj, tutaj i tutaj. Źródła: Opracowała Ewa Wysocka Zapisz się do newslettera Zapisz się do newslettera Tytuł ODBLOKUJ NATURALNE PROCESY ZDROWIENIAPoznaj Cztery Filary Długowieczności O AkademiiAkademia Długowieczności to społeczność, której celem jest propagowanie idei zdrowej i satysfakcjonującej długowieczności. LinkiSocial MediaAkademia Długowieczności © 2005 - 2022 | Wszelkie prawa zastrzeżone Serwis ma charakter edukacyjny, treści na nim umieszczone nie stanowią i nie mogą zastąpić porady lekarskiej. Właściciel serwisu dokłada wszelkich starań, aby podawane w nim informacje były poprawne merytorycznie i zgodne z obecną wiedzą specjalistyczną jednakże ostateczna decyzja dotycząca form i przebiegu leczenia należy do lekarza. Redakcja i właściciel serwisu nie ponoszą odpowiedzialności wynikającej z zastosowania informacji zamieszczonych na stronach serwisu, którego właściciel nie prowadzi działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń zdrowotnych w rozumieniu art. 3 ust 1 ustawy o działalności leczniczej. Page load link Przejdź do góry
Dominującymi objawami zapalenia mięśni są zaburzenia neurologiczne i czynnościowe ze strony układu mięśniowego w postaci zapalenia mięśni międzyżebrowych, szyi i karku, mięśnia barkowego, mięśni nóg czy zapalenia mięśni pleców. Typowymi objawami dla tego typu schorzeń są m.in.: ogólne osłabienie, zmęczenie, stanyWitam, miesiąc temu miałam zdiagnozowany zespół mięśnia gruszkowatego. Przyjełam serie zastrzyków Milgamma, leki przeciwbólowe i zwiotczajace mieśnie. Zakończyłam leki, ból minął natomiast pozostał częściowy niedowład lewej nogi. Stojąc na lewej nodze nie jestem w stanie stanąć na palcach, natomiast przenosząc ciężar ciała w obu nogach na pięty nie jestem w stanie w lewej nodze zadrzeć palców do góry w takim zakresie jak w prawej. Właściwie nie wiele się ruszają. Kuleje i tak jakbym nie miała siły w tej nodze... Czy to samo minie tylko potrzebuje czasu i jest to naturalny objaw po tego typu urazach? Czy mogę w jakiś sposób przyspieszyć rekonwalescencje żeby wrócić do pełnej sprawności? Pozdrawiam KOBIETA, 36 LAT ponad rok temu Badanie krwi Ortopedia Niedowład kończyn Leki przeciwbólowe Bóle mięśni Noga Mięśnie Co jeść przy dolegliwościach ze strony układu ruchowego? Twój układ ruchowy daje Ci w kość? Pokonaj to... dietą. Sprawdź, co warto jeść, aby kręgosłup nie bolał. Dietetyk kliniczny podpowiada, na jakie produkty warto zwrócić uwagę. Lek. Tomasz Kowalczyk Ortopeda 84 poziom zaufania przede wszystkim rehabilitacja szczególnie terapia manualna 0 redakcja abczdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych znajdziesz do nich odnośniki: Ból palca u nogi po uderzeniu – odpowiada Dr n. med. Maciej Kasparek Dlaczego nie odzyskałem sprawności po operacji ścięgna Achillesa? – odpowiada Dr n. med. Marek Rawski Daczego boli mnie bark z przodu? – odpowiada Lek. Tomasz Kowalczyk Bóle przy zerwaniu mięśnia w kolanie – odpowiada Lek. Tomasz Kowalczyk Dlaczego czuję ból po artroskopii kolana? – odpowiada Lek. Tomasz Budlewski Czy może pojawić się znów ból mięśnia gruszkowatego? – odpowiada Lek. Tomasz Kowalczyk Czym mogło być spowodowane przywrócenie sprawności w rękach? – odpowiada Mgr Paweł Czarnocki Złamanie przynasady dalszej lewej piszczeli a zdjęcie gipsu – odpowiada Lek. Aleksandra Witkowska Jak pozbyć się zasinienia u osoby po naderwanie mięśnia półbłoniastego? – odpowiada Mgr Magdalena Szelągowska Dolegliwości bólowe w jednym stawie krzyżowo-biodrowym – odpowiada dr Łukasz Michalak artykuły Czułam, jakbym stąpała po rozżarzonych węglach. W żyłach krążyła tylko morfina i ketonal Mam 24 lata, a za sobą 5 operacji stawu biodrowego Michał Jurecki doznał kolejnej kontuzji Michał Jurecki może mówić o sporym pechu. Zaledwie Metoda PNF - na czym polega, wskazania, zalety Metoda PNF w tłumaczeniu na język polski oznacza p Topografia mięśnia gruszkowatego. U zarodka ludzkiego mięsień gruszkowaty leży jeszcze całkowicie na zewnątrz miednicy i dopiero w ciągu rozwoju początek mięśnia wsuwa się przez otwór kulszowy większy na powierzchnię miedniczną kości krzyżowej. Nerwy krzyżowe, które wychodzą przez otwory krzyżowe miedniczne, żłobią w pourazowe niedokrwienie mięśnia (T79.6) niedokrwienny przykurcz Volkmanna (T79.6) M62.3 - Zespół unieruchomienia (paraplegiczny) M62.4 - Przykurcz mięśni. Nie obejmuje:przykurcz stawów (M24.5) M62.5 - Ubytek masy mięśniowej i zaniki niesklasyfikowane gdzie indziej. Zanik mięśni z nieczynności NEC. M62.6 - Zmęczenie mięśni. Zapalenie mięśnia sercowego to bardzo ciężka choroba, nie wolno jej lekceważyć, zdarza się, że kończy się śmiercią, a częściej przeszczepem. Też się dziwię lekarzom, że leczą tę chorobę polopiryną - w takim przypadku trzeba jednak szukać pomocy u innego lekarza, bo może się to skończyć naprawdę bardzo źle. .